اسماعیل مرتضایی  - یقینا" باید عاشق بود، مسلمان و مومن بود ، شیعه علی (ع) مجاهد فی سیبل الله بود و از جان و مال گذشته باشی؛ نه نه این نهایت دیگران، ابتدای ایثار تو بوده باشد  تا اوج

این کلام را درک کنی، دعایی که در غالب قنوت رزمندگان اسلام جایگاهی ویژه داشت (اللهم الرزقنا توفیق شهاده فی سبیلک )

آرزوی خاص عشاق الهی، رسیدن و پیوند با معبود است.

جواب امیر المومنین به این پرسش که شهادت را چگونه می بینی : افطار روزه دار ، علاقه طفل شیر خوار به سینه مادر و همان جواب فرزند او قاسم بن الحسن به عموی بزرگوار خویش: "اهلا من العسل ".

ای کاش آنها که ما را  به مرگ در راه خدا تهدید می کنند بار دیگر سخن سردار همراه قافله عشاق را دوباره بخوانند و بفهمند تهدید آنان اوج آرزوی یک رزمنده است، آرزویی که به شکل شوق در آمده

(کمک به شوقی است، برای فرزند دورافتاده از مادر)

سردار! با این کلامت ثابت نمودی که هنوز "قاسم سلیمانی" دهه 60 هستی و هیچگاه جایگاه بوسه اممان را با دهها درجه (ستاره و حتی ماه وستاره ) عوض نمی کنی.

انشالله زنده باشی تا با دیدن رویت چهره نورانی تمام همرزمان شهیدم را برایم تجلی بخشی. یقینا" تو شهیدی حتی در حیاتت .

بگذار امروز تمام همرزمانت در جای جای جبهه ها بوجودت افتخار کنند.

"این تهدید نیست، کمک به شوقی است، برای فرزند دورافتاده از مادر، هزاران نفر در شوق شهادت اشک می‌ریزند."

گاش دشمنان لحظه ای ، دمی، ثانیه ای در خصوص کلام این سردار فکر کنند ، که چه انگیزه ای،  ایمانی ، معبودی اینان را اینچنین از خود بیخود کرده که تهدید به مرگ را از طرف بزرگترین جنایتکاران جهان ، کمک به آرزو وشوقی بزرگ تعبیر می نماید.

یقینا" نمی فهمند . مگر آنکه ایمان بیاورند، الله و رب العالمین را بشناسند. یقیینا" اگر بشناسند به حکم انسان بودن و مستعد شدن  (ماورای تربیت حیوانی و خوی درندگی آنان ) آنان نیز .......

الله الله الله