فاش نیوز - وقتی این خبر را خواندم ناخود آگاه همه حرفهایی که درمواقع احساس غربت و تنهایی به ذهن کسانی مثل من- که با حسرت وآه از نیمه راه

بازگشتیم و از کاروان یاران عاشق و پرستو های مهاجر بازماندیم-خطور می کند به یادم آمد.مثل:"رفتند همراهان وتنها مانده ام من"یا ا"ز کاروان عاشقان جا مانده ام من"یا "خوش به حال آنانی که با شهادت رفتند"و....

گویی درزمین برای جاماندگان از شهیدان جایی نیست وهمه شایدهم از روی دلسوزی!می خواهند  بسوی آسمان پروازشان دهند.شاید درستش هم همین باشدو ما از حکمت کارها بی خبریم.

سازمان هواپیمایی هم شاید رسالت خود را به انجام می رساند که دوست دارد ما را درآسمان نگهدارد و نگذارد پایمان به زمین برسد.امیدواریم لااقل نیتشان را نیز خالص کنندتا اعمالشان ضایع نگردد.

خبرگزاری فارس نوشته است يك ‌جانباز ويلچري 45 دقيقه پس از فرود هواپيماي شركت آسمان در استفاده از خدمات ويژه براي خروج از هواپيما سرگردان ماند.

يك جانباز دفاع مقدس كه 6 خرداد 89 ساعت 5:30 دقيقه بامداد، مسافر پرواز شماره 1384شركت هواپيمايي آسمان از كرمانشاه به تهران بود به مدت 45 دقيقه در فضاي داخل هواپيما معطل ماند تا كادر پروازي بالابر ويژه ويلچر را فراهم كنند.

آقاي "ش " كه به علت قطع نخاع بودن با مشكلات عديده‌اي مواجه است، مي‌گويد: به محض فرود هواپيما در فرودگاه، تمام مسافران از هواپيما خارج شدند و من به تنهايي در فضاي داخل هواپيما 45 دقيقه منتظر ماندم تا شرايطي را فراهم كنند كه بتوانم از هواپيما خارج شوم.

وي ادامه داد: جانبازاني كه قطع نخاع هستند و از ويلچر استفاده مي‌كنند كنترل بسياري از فعل و انفعالات طبيعي بدن را ندارند كه متأسفانه هر گونه تأخيري در ارائه خدمات،‌ مشكلات بسياري را براي آن‌ها ايجاد مي‌كند.