«نرگس» عنوان کتابی از خاطرات "رحیم مخدومی" از روزهای انقلاب است که توسط انتشارات سوره مهر با ویرایش جدید منتشر می‌شود.

به گزارش برنا، رحیم مخدومی درباره این کتاب گفت: نرگس درباره خاطرات نوجوانی خودم در روزهای انقلاب در ورامین و داستان بلندى از مسائل مربوط به انقلاب در فصل بازگشايى مدارس در سال 57 براى نوجوانان است.

داستان این کتاب، درباره خواهر و برادری به نام های اسماعیل و نرگس است كه هميشه باهم به ‏مدرسه مى‏رفتند. در يكى از روزهاى آغاز سال تحصيلى، نرگس را به ‏خاطر حجابش از مدرسه اخراج مى‏كنند. اسماعيل از طريق ‏صحبت‌هاى آقاى اوليايى، يكى از معلمانش كه در همان سال‏ به‏ شهادت مى‏رسد، وارد جريانات سياسى روز شده و با همكارى ‏دوستانش اعلاميه‏هاى حضرت امام را در مدرسه پخش مى‏كند، اين ‏حركت‌ها منجر به شورش در مدرسه مى‏شود و ...

مخدومی هدف خود را از نوشتن این رمان انعکاس درست رویدادهای انقلاب با هدف آشنایی نوجوانان با حوادث و رویدادهای انقلاب اسلامی عنوان کرد و درباره ویرایش جدید کتاب افزود: این کتاب اولین بار در سال 74 منتشر شده و پس از چند بار تجدید چاپ قرار شده دوباره با یک ویرایش جدید منتشر شود.

در موضوع فرهنگ گفتند: "در داخل دانشگاه به مسأله فرهنگ خيلي اهميت بايد داد. خود علم‌آموزي يك فرهنگ است. توجه به فرهنگ علم‌آموزي باعث مي‌شود دانشجوي ما دنبال علم برود به جاي مدرك. استاد هم با عشق و علاقه به تربيت دانشجو مشغول مي‌شود و رها نمي‌كند او را. من گزارش‌هايي دارم از اينكه بعضي اساتيد متأسفانه فقط براي رفع تكليف مي‌روند سر كلاس ".

"ما بايد ميل به كنجكاوي، تحقيق، پژوهش و ... را در مردم خودمان ايجاد كنيم. اين كار كيست؟ كار دانشگاه است. جوان دانشجو را مي‌توانيم صبور، كنجكاو، عاشق علم و تحقيق، اهل انصاف، اهل كار جمعي، اهل وقت‌شناسي، معتقد به تقدم عقل بر احساس و اهل دين تربيت كنيم. مي‌توانيم هم بر عكس عمل كنيم ".

"جوانان ما ارزش اين را دارند كه برايشان زحمت بكشيم. مخصوصاً در دوره‌ي ليسانس. اين كار البته زحمت دارد و با حكم و دستور هم شدني نيست. بايد از درون دانشگاه بجوشد ".

"يك بخش مهم كار فرهنگي، كار ديني است. يكي از كارهاي بد دوره پهلوي جدا كردن نسل دانشگاهي از دين است. ما هم متأسفانه همان راه را دنبال كرديم. تدبر در قرآن و ادعيه معتبر شيعه مثل صحيفه سجاديه باعث تعميق معرفت ديني مي‌شود. اين‌ها متولي مي‌خواهد و متولي‌اش شما هستيد ".

"مي‌دانيد من از سابق نظرم اين بود كه دانشگاه بايد سياسي باشد. دانشگاهي كه از سياست دور باشد، روح شور و نشاط را از دست مي‌دهد. اما معناي حضور سياست در دانشگاه را نبايد اشتباه كرد. دانشگاه نبايد جايي باشد براي سوءاستفاده گروه‌هاي سياسي با اغراض سياسي. دانشگاه نبايد مورد سوء‌استفاده دشمنان قرار بگيرد .... حالا من مي‌گويم دشمن، بعضي‌ها حساسند مي‌گويند چرا مي‌گويي دشمن. در قرآن هم بارها بحث شيطان و ابليس تكرار شده. چرا خدا يك بار ماجرا را نگفته و تمام نكرده؟ حالا ما تكرار مي‌كنيم، وضع اين است كه دشمن سوء‌استفاده مي‌كند. چه رسد به اين‌كه اصلاً نگوييم ".

"نبايد غفلت كرد و مي‌بينيد كه غفلت مي‌شود. در ماجراي بعد از انتخابات غفلت بزرگي كردند. اينكه مي‌گويم غفلت، چون بناي من بر خوش‌بيني است. هر چند نتيجه غفلت و خيانت يكي است. وقتي تيري به سينه كسي بخورد، چه از روي غفلت شليك شده باشد، چه از روي عمد، نتيجه‌اش يكي است. مرگ مضروب ".