به گزارش فارس «توانا»، محرم سال 1357 برای رژیم شاه یک کابوس وحشتناک بود؛ امام برای مردم همچون امام‌حسین علیه‌السلام و شاه، یزید بود. مردم در ضمن شعارهای خود خطاب به کسانی که هنوز در حاشیه خیابان‌ها، انقلاب را نظاره می‌کردند می‌گفتند «این نهضت حسینی تماشاچی ندارد» و این شعار بر خیل تظاهرکنندگان می‌افزود.

حضرت امام (ره) از طریق رسانه‌ها و دوستان خود، مردم انقلابی را مورد رهبری و رهنمود قرار می‌دادند و خطاب به مردم می‌گفتند «این واقعه آتشی است که خداوند برافروخته و تا رسیدن به نتیجه روشن خواهد ماند» و درواقع چنان نیز شد. انقلاب مثل خورشیدی از پس دیوارهای کهنه نظام ستم‌شاهی طلوع کرد و همچنان باقی ماند تا سراسر وطن را پر از سبزی و روشنی ساخت. خاطرات انقلاب از آن روزها به‌راستی جذاب و خواندنی است و دنیایی پر از شهامت و معنویت را ترسیم می‌کند.

عاشواری 57؛ حضور مردم در مقابل مسجد قمر بنی‌هاشم(ع)، 30 متری جی

«اباصلت بیات» از عکاسان انقلاب و دفاع مقدس، تاسوعا و عاشواری 57 را روزی سرنوشت‌ساز برای پیروزی انقلاب اسلامی می‌داند و این گونه روایت می‌کند: صبح روز عاشورای 57، مردم از گوشه و کنار شهرمان در نقاط مختلفی تجمع کردند که بنده نیز در مقابل مسجد قمر بنی‌هاشم(ع) واقع در 30 متری جی بودم؛ زن و مرد و پیرو جوان و حتی نوجوانان با در دست داشتن، تصویری از حضرت امام(ره) آماده تظاهرات شدند و به سمت میدان آزادی حرکت کردند.

در آن روز شاید حدود 3 میلیون عزادار حسینی از خیابان‌های مختلف از جمله میدان امام حسین که «فوزیه» قدیم بود، به سمت میدان آزادی حرکت کردند و می‌شود ادعا کرد که تاریخ، در طول قرن‌ها چنین تجمع عظیم مردمی را به خود ندیده بود؛ افرادی از جمله شهید آیت‌الله مطهری نیز در آن جمعیت به چشم می‌خورد. مردم با شعارهای «مرگ بر شاه»، «درود بر خمینی» و با در دست داشتن پلاکاردهایی با شعار «خدا، قرآن، خمینی» زمینه طلوع فجر پیروزی را فراهم کردند.