ین پرسش ها فقط گوشه کوچکی ازابهامات پرشمار دغدغه داران نظام وانقلاب به ویژه جامعه بزرگ ایثارگری است که پاسخ های روشن وبی ابهام آقای زریبافان را می طلبد

مسئله ازآنجاشروع شد که آقای احمدی نژاد پس ازانتخاب مجدد مردم به عنوان رییس جمهور،ازتوجه ویژه به مسائل فرهنگی به عنوان اولویت دولت دهم سخن گفت وازآن پس این رویکردجدید بارها وبارها توسط او ودیگر دولتمردان موردتاکید قرارگرفت.

به تبعیت ازاین سیاست اعلام شده ، مسئولان بخش های گوناگون دولت نیز به تدریج وارد موضوع شدندوهمین سیاست را به عنوان اولویت اصلی فعالیت دستگاه های تحت مدیریت شان اعلام کردند ؛ازجمله این مسئولان جناب آقای زریبافان رییس جدیدبنیادشهیدوامورایثارگران است که طی ماه های گذشته بکرات ازاولویت مسائل فرهنگی دربنیاد سخن گفته وبه تبع وی سایر مدیران بنیاد نیزعلی الدوام براولویت پیش گفته تاکید می کنند به گونه ای که چندروز پیش یکی ازمدیران فرهنگی بنیادازتصمیم زریبافان برای تشکیل قریب الوقوع شورای فرهنگی بنیادشهید درسطح عالی وباحضورنماینده ولی فقیه دراین بنیادخبرداد.

درارتباط بارویکرد جدید دولت به مسائل فرهنگی اگرچه سوالات وابهامات فراوانی هست - خصوصا به علت  برخی اعوجاجات که اخیرأ درعرصه تصمیم گیری های فرهنگی بروزکرده است - لیکن بحث مستوفادر این خصوص مجال وسیعتری می طلبد ودراین کوتاه سخن فقط به چند پرسش از ده ها پرسش پیش رو درباره  جهت گیری فرهنگی بنیاد بسنده می شود :

1.آیااولویت دادن به مسائل فرهنگی قرینه ای براین است که وضعیت مسائلی هم چون اشتغال ودرمان ومسکن ومعیشت ومانند آن درباره خانواده بزرگ ایثارگران به حد رضایت بخشی رسیده است آن چنان که مسئولان اکنو ن می توانند با دغدغه کمتری نسبت به مسائل پیش گفته به امورفرهنگی بپردازند؟

2.آیا دررویکردجدیدبنیاد بناست جامعه ایثارگری هدف اقدامات فرهنگی باشدیامقصوداز برنامه ها، ترویج فرهنگ ایثاروشهادت درکل جامعه ومخاطب قراردادن عموم مردم است؟گرچه این دو مقصود مباینتی باهم ندارندو هردو می تواند دردستور کار متولیان بنیادباشد ولی خوب است جزئیات چنین رویکردی به دوراز کلی گویی های معمول در ادبیات سیاستمداران  و باوضوح کامل اعلام شود.

3.آیا بنیاد قراراست به قیمت فرعی کردن مسائل مهمی همچون پی گیری سرنوشت لایحه جامع خدمت رسانی به ایثارگران وطرح الحاقی آن ورسیدگی مجدانه به انبوه مشکلات حل نشده جانبازان وآزادگان وخانواده معظم شهیدان، از یک سازمان خدمت رسان به جامعه ایثارگری به یک نهاد فرهنگی - احتمالا ازنوع موازی بانهادهای فرهنگی دیگر- تغییرکاربری دهد!؟

این پرسش ها فقط گوشه کوچکی ازابهامات پرشمار دغدغه داران نظام وانقلاب به ویژه جامعه بزرگ ایثارگری است که پاسخ های روشن وبی ابهام آقای زریبافان را می طلبد؛ پرسش هاوابهاماتی که نگرانی های زیادی درمیان اقشار مختلف خصوصأخانواده بزرگ ایثارگران آفریده است.

شاید وقت آن رسیده باشد که آقای زریبافان روشن تر سخن بگویند.

سیدمحمدرضاشریفی