...... می گفت کلاس اول دبیرستان بوده که به جبهه رفته......می گفت وقتی خونین شهر خرمشهر شد درکنار سردارشهید حاج احمد کاظمی بوده ودرجشن بازپس گیری خرمشهر شرکت داشته......می گفت مدرسه اش جبهه بوده وکلاسش سنگردفاع ارزش ها......می گفت میدان جنگ دانشگاهی بوده به وسعت تمام دانشگاههای جهان که دانشجویانش نوجوانان وپیرانی بوده اند که لباس رزم برتن کرده ورشته ایثار وشهادت را برگزیده وبه هواهای نفسانی پشت پازده وبه جای قلم ودفتر وکیف ،کوله پشتی وسلاح ومشق عشق زینتشان بوده وآمده بودند تادوره دبیرستان ودانشگاه را درکلاس مقدس پیروی از ولایت طی کنند ......می گفت حال وهوای جبهه آنچنان شوری دردل ها انداخته بود که همه داوطلب معامله با خدا بودند......می گفت آنجابرتری از آن کسی بود که تقوایش بیشتر بود ،همه لباسی به رنگ خدا برتن داشتند وپارچه ای سیاه وسفید که گاه عرق وخاک را از صورتشان می زدود وگاه زخم هایشان را باآن می بستندتاجلوی فوران خون داغ رابگیرد......می گفت اگرمقام مسئولی آنجا می آمد اوهم درکنار دیگررزمندگان برسر سفره نان وکنسروی که مردم برای رزمندگان فرستاده بودند می نشست......می گفت آنجا کسی برای گرفتن مدرک نیامده بود،همه آمده بودند تا گرین کارت بهشت را صاحب شوند......می گفت امروز بادیروز خیلی فرق کرده،خیلی ها کارت ورود به بهشت را گرفتند وامروز نزد خالقشان روزی می خورند، عده ای سر درجیب تفکرفرو برده اند وافسوس به جا ماندن ونرفتن را می خورند وقلیلی هم به جایی رسیده اند که دیگر نه دست کسی به آنها می رسد ونه چشمانشان آنقدر نور دارد که یارانشان را ببینند......می گفت اکثریت خانواده شهدا وایثارگران به این باور نرسیده اند که چه کار عظیمی کرده اند......می گفت ایثارگران آنقدر جایگاهشان رفیع است که اگر خود به آن پی ببرند این مسئولین هستند که باید به سراغ آنها بروند ومشکلاتشان را برطرف کنند......می گفت کدام تشکل فراگیر را تشکیل دادید واهداف وآرمان های شهدا وایثارگران را به مردم فراموشکار معرفی کردید......می گفت هیچگاه به این فکر افتاده اید که پدر یا مادر، همسر یافرزند،خواهر یا برادر یک قهرمان یا خود قهرمان ملی هستید......می گفت کارکنان بنیاد شهید وامور ایثارگران خود همه از این خانواده اند وهر آنچه از دستشان برآید انجام می دهند ولی متاسفانه دستشان کوتاه وخرمابرنخیل......می گفت اوخود ازاین خانواده است،باپایان گرفتن جنگ به خانه برگشته ودرس خوانده واینک درخدمت خانواده بزرگ ایثارگران است.

مطالب بالا قسمتی از سخنان دکتر فرامرزی درسومین گردهمایی معتمدین معین بنیاد شهید وامورایثارگران استان اصفهان بود که سعی شد انشاالله درنهایت امانتداری درج شود.  امابه راستی چه کسی یا کسانی درارتقاء منزلت اجتماعی ایثارگران مقصر هستند؟ مجلس که درراس امور است ونمایندگانی که به خواب عمیق فرو رفته اند؟ دولت هایی که آمدند ورفتند وفقط شعار دادند، یاایثارگرانی که با گذشت بیش از ربع قرن نتوانسته اند یک گردهمایی سراسری داشته باشند؟........تقاضا می کنم با ارائه نظرات ارزشمندتان یاریمان کنید.

بهمن ماه 1388 شمسی