| شناسه خبر:11770 | یک شنبه, 11 دي 1390 15:23 |
 نسخه چاپی  ارسال به دوستان
|
| از کدامین قبیله ای؟! |
| نوشته شده توسط مصطفی واحدی |
|
اما جنبش دانشجویی را قبل ازانقلاب روشنفکران انقلابی می دانیم و بعد از انقلاب بسیجیانی که در سنگر علم، علم اسلام را بلند کرده اند. از "احمد قندچی" ها و "مصطفی بزرگ نیا" های قبل از انقلاب گرفته تا "حسین علم الهدی" ها و "رجب بیگی" های بعد از انقلاب همه در زیر بیرق جنبش دانشجویی فعالیت کرده اند. از وجود عناصر دانشجو در هسته ی مرکزی سپاه، جهاد و کمیته تا تسخیر لانه جاسوسی که به عظمت انقلاب دوم درخشید. از مبارزه با رژیم طاغوت و استکبار جهانی تا عدالت خواهی، قلمرو بزرگ جنبش دانشجویی است. جنبشی از جنس دانشجویان متعهد و معتقد به اسلام ناب محمدی. جنبشی که دکتر خرمشاد عناصر اصلی اش را خوش معرفی کرده: " استقلال فکری، آرمان خواهی، اصول گرایی، کمال پرستی، پیشرو بودن، پرسش گر و نقاد، جوانی، عدم محافظه کاری، عدم تعلق و نداشتن تمایلات فردی، دفاع از مبانی دینی، مبارزه با فساد اخلاقی و عامل بی بند و باری..." آری جنبش دانشجویی در تمام عرصه ها سرسلسله دار حرکت و نوع آوری و شوکوفایی بوده از بحث علمی گرفته تا راهکارهای فرهنگی. این پرچم جنبش دانشجویی از احمد قند چی و مصطفی بزرگ نیا... به علم الهدی و همت و رجب بیگی و... رسید و حال به من و تو ای رفیق. در دهه ای به نام نود جنبش دانشجویی در مقاطعی کم رنگ و در مقاطعی به دلیل بحرانهای سیاسی، سیاسی شده، ولی ای افسر جنگ نرم هنوز میدان جنگ فرهنگی خالی از نیروی خودی است. از کشمکش های علمی گرفته تا دعواهای اداری تا باندها و ریشه های لیبرالی همه میخواهند پای جنبش دانشجویی را قلم کنند. حرکت هر جامعه ای به جوانانش است و هر جامعه ی جوانی به متفکران و تئوری پردازان و خط شکنانی متکی است که از جنس دانشجو هستند، دانشجویی انقلابی که تسخیر لانه ی شیطان بزرگی چون آمریکا برایش به راحتی خوردن آب است. دانشجویی که در هویزه افتخار آفرین میشود و خاک آن سرزمین به خاطر قدوم مبارکش تا ابد تقدس دارد و دوایی است برای بازماندگان. آری دانشجو موتور محرک یک انقلاب و یک جامعه عقلانی و آرمانی است. حال دشمن خوب جهت گرفته، می خواهد همین موتور را از کار بیندازد. به هر روش ممکن بعضی وقت ها یاس، بعضی وقت ها مشغول کردنش به بازی و پازل های خود، بعضی زمان ها ریشه ی اعتقادی ما را با روشهای متفاوت می خشکانند. چون میدانند که جوان بسیجی، دانشجوی پیرو خط امام و رهبری را تا اعتقاد شهادت در سر دارد نمی توان از میدان خارجش کرد. حال در این تنگنای به وجود آمده برای حرکت دانشجویی، خودی ها هم در بعضی از مسائل لطمه بر پیکر جنبش انقلابی و عدالت خواهی دانشجویی وارد کرده اند، آنها که اختلافات تشکل های مذهبی و اعتقادی را دامن زده و یا به راحتی از کنارش گذشتند و در پی اصلاح این تفرقه قدمی برنداشتند، آنها که با بروکراسی اداری مانع فعالیت و نخبه پروری فرهنگی شدند، آنها که از بیرون گود ادعای خدایی امور فرهنگی را می کنند و آنها که دانشجو را فقط و فقط مهره ی خیمه شب بازی و بیلان کار خودشان می دانند. همه و همه در کسالت فعلی جنبش دانشجویی نقش دارند و مدیون خون شهدای دانشجو هستند. مثالها فراوان است، تا حضرت آقا در مورد کرسی آزاد اندیشی داد نزند و تا بخشنامه های محرمانه و تهدید آمیز از بالا به سوی دفاتر مسئولان و متولیان فرهنگی دانشگاه نیاید، این سدهای متفاوت اجرایی و پشتیبانی که در مقابل فعالیت فرهنگی دانشجو است برداشته نخواهد شد، البته که آن هم به خاطر بیلان کاری و ارسال گزارش کار مجبورند به برداشتن این محدودیت ها ولی باز هم قربان آن آقا که با یک دادش هیمنه ی مسئولان خود فروخته و بی مسئولیت را می سوزاند. و اما خودم ای فعال فرهنگی پرادعا، چند ساعت در روز مطالعه می کنی ؟ ولی زمانت مطالعه را واجب کرده، شنیده ای ؟ اصلاً صحبت ها و خواسته های امامت را دنبال و پیگیری می کنی ؟ کاری برای بهبودی می نمایی یا تقصیر را به دوش دیگران گذاشته و رها میکنی ؟امامت خامنه ای اسلامی کردن دانشگاه ها را از نان شب واجب تر اعلام کرده ، آیا فکری کرده ای؟ اصلا جنگ را درک کرده ای که حرف ازآمادگی ات بزنم و یا هنوز دراین معادله ی کذایی علم بهتر است یا ثروت گیر کرده ای ؟ و یا انتظار داری که نامه ی فدایت شوم از ولیت دریافت کنی و حرکت را شروع کنی. من که نمی دانم تو خود را هرچه می خواهی به نام، اما ولی فقیهت یک دانشجوی جنبشی را اینگونه تعریف کرده است : « در محیط دانشگاه بعضی ها حوصله حرکت ندارند ، می گویند بگذار کارمان را بکنیم، درسمان را بخوانیم، زودتراین ورق پاره را بگیریم و مثلاً دنبال کاری برویم ..... این ها مشمول بیداری ، خیزش و حرکتی که عنوان دانشجو دارد نیستند » پس تو از کدامین قبیله ای؟ وسلام علیکم و رحمه الله آذر ماه 1390 |
| نظرها |
|---|
