ای کاش از تیتر بهتری برای بیان این موضوع استفاده می کردیدو یا از زاویه بهتری به ان می نگریستی.مشکل اصلی رها بودن اکثریت غالب جانبازان است.یعنی بنیاد باید برای ان 1800 جانباز قطع نخاع برنامه های خود را عملیاتی کند حال چه بتواند مشکل اسایشگاههای موجود را حل کند یا نتواند.انچه مهم است این که سرنوشت اکثریت موکول و مشروط به وضعیت تعداد قلیلی از جانبازان نیست.بنیاد اساسا حق ندارد حیات ما را به حیات و ممات دیگران گره بزند.در ان صورت ما را در مدار بسته ای گیر می اندازد که رهایی از ان ممکن نیست.انچه مهم است وجود اراده بنیاد است در ان صورت منابع بسیار فراوانی برای حل مشکل وجود دارد.بنیاد بایستی دست از بازی بردارد وبا قدرت وارد کار شود انگاه همان تعداد قلیل هم حواستار بهره مندی از خدمات چنین مراکزی خواهند شد و یک لحظه هم در اسایشگاههای فعلی هدر نمیدهند.شایسته است با دست خودمان اب به اسیاب بعضی مترصدین نریزیم ودستی دستی نگوییم عسس بیا من را بگیر.

محمد-م